Hem » Okategoriserade » Łojotokowe zapalenie skóry

Łojotokowe zapalenie skóry

Łojotokowe zapalenie skóry – przewlekła, nawracająca choroba skóry. Objawia się występowaniem zmian rumieniowo-złuszczających na skórze w miejscach gdzie znajduje się dużo gruczołów łojowych (skóra twarzy, klatki piersiowej, owłosiona skóra głowy oraz w obrębie fałdów skórnych). Przyczyną choroby jest nadmierna aktywność gruczołów łojowych, a także zakażenie grzybem Malassezia furfur. Łojotokowe zapalenie skóry nie jest zakaźne. Zwykle obserwuje się polepszenie w lecie i pogorszenie zimą. Najczęściej występuje w okresie niemowlęcym a ustępuje około pierwszego roku życia. Nawraca po okresie dojrzewania. Egzema jest symetryczna a złuszczające się płatki żółte i tłuste.

Epidemiologia

Łojotokowe zapalenie skóry to jedna z najczęstszych dermatoz. Dotyka około 10% populacji ogólnej i do 70% niemowląt w pierwszych trzech miesiącach. Wśród dorosłych najczęściej pojawia się u osób w wieku 18-40 lat. Choroba częściej obserwowana jest u mężczyzn. Często towarzyszy innym schorzeniom takim jak choroba Parkinsona, depresja, obniżona odporność.

Przyczyny choroby

Przyczyny łojotokowego zapalenia skóry nie są do końca jasne. Uważa się, że przyczyną jest nadmierne wydzielanie łoju w miejscach, gdzie umiejscowionych jest najwięcej gruczołów łojowych: na czole, nosie, fałdach nosowo-policzkowych oraz zausznych, przy mostku, między łopatkami, na owłosionej skórze głowy.

Łojotokowe zapalenie skóry wiąże się z proliferacją grzybów z rodzaju Malassezia. Jego metabolity mogą powodować reakcję zapalną. Różnice w barierze lipidowej skóry mogą wpływać na indywidualne reakcje organizmu.

Do dodatkowych czynników sprzyjających rozwojowi choroby należą:

  • stres
  • trądzik
  • trądzik różowaty
  • łuszczyca
  • zawał serca
  • udar mózgu
  • depresja
  • alkoholizm
  • padaczka
  • choroba Parkinsona
  • predyspozycje genetyczne
  • zaburzenia hormonalne
  • zaburzenia immunologiczne
  • zaburzenia odżywiania
  • zanieczyszczenie powietrza
  • podrażnienia skóry przez kosmetyki i wodę

Objawy i przebieg

Łojotokowe zapalenie skóry objawia się rumieniowatymi plamami na skórze, które pokrywają żółte lub białe tłuste łuski. Symptomy widoczne są najczęściej na czole, na nosie i policzkach, za uszami oraz w okolicy piersi i okolicy międzyłopatkowej. Na owłosionej skórze głowy mogą pojawić się duże płatki skóry (łupież). Objawom tym może towarzyszyć zaczerwienienie i świąd.

Rozpoznanie

Rozpoznania choroby dokonuje lekarz rodzinny lub dermatolog na podstawie rozpoznania objawów taki jak łuszczenie o podłożu rumieniowym, zlokalizowane wzdłuż fałdów nosowo-wargowych i nad brwiami.

Diagnostyka roznicowa

  • łuszczyca,
  • łupież pstry,
  • trądzik różowaty,
  • wyprzenie bakteryjne lub drożdżakowe,
  • egzema atopowa,
  • kontaktowe zapalenie skóry,
  • okołoustne zapalenie skóry,
  • niedobór cynku,
  • Tinea capitis,
  • Tinea corporis,
  • Systemisk lupus erythematosus, SLE.

Leczenie

W leczeniu łojotokowego zapalenia skóry stosuje się leki przeciwzapalne i przeciwgrzybicze.

Leczenie łojotokowego zapalenia skóry owłosionej głowy polega na stosowaniu szamponu zawierającego przeciwgrzybiczy ketokonazol oraz miejscowo średniej mocy glikokortykosterydów.

Łojotokowe zapalenie skóry w ninnym miejscach leczy się zwykle preparatami do stosowania miejscowego : hydrokortyzon plus mikonazol.

Łojotokowe zapalenie skóry głowy u niemowląt wymaga stosowania preparatów złuszczających zawierających kwas salicylowy.

Kommentera

Fyll i dina uppgifter nedan eller klicka på en ikon för att logga in:

WordPress.com Logo

Du kommenterar med ditt WordPress.com-konto. Logga ut /  Ändra )

Google-foto

Du kommenterar med ditt Google-konto. Logga ut /  Ändra )

Twitter-bild

Du kommenterar med ditt Twitter-konto. Logga ut /  Ändra )

Facebook-foto

Du kommenterar med ditt Facebook-konto. Logga ut /  Ändra )

Ansluter till %s